Geen categorie

Vandaag is rood…

Het is alweer een tijdje geleden dat jullie iets van me hoorden. Nee, nog altijd geen goed nieuws te melden… Ik had begin deze maand de laptop laten vallen en was dus een beetje mijn handen afgesneden en kon niet bloggen. Ik postte intussen wel twee keer op mijn facebookpagina https://www.facebook.com/ergensoverderegenboog/ om toch enigszins wat up to date te blijven. Ik zet beide berichtjes hier even onder om terug mee te zijn:

FB bericht 1FB bericht 2

Zo, nu zijn jullie weer wat op de hoogte van mijn perikelen… Om op het laatste bericht verder te gaan, uitlokken van mijn menstruatie was dus inderdaad niet nodig. De bloedname gaf aan dat ik inderdaad een spontane eisprong had. Hoera, mijn lijf kan het toch een verwilderde keer nog…
Aangezien we dit dus niet hadden verwacht, hadden we daar nu ook niet op het juiste moment “gebruik” van gemaakt, met als resultaat dat mijn kleur vandaag rood is. Daarbij komt nog dat het schema die ik meekreeg al naar de vaantjes is. Op dag 1 van mijn menstruatie moest ik bellen voor een startecho om op dag 2 te kunnen starten met de spuitjes. Laat het nu net weekend zijn. Paasweekend. Verlengd weekend met paasmaandag… IK KAN DUS NIET BELLEN OP DAG 1 NAAR HET ZIEKENHUIS! Moet dit nu telkens weer een beetje roet in het eten strooien. Ik kan dus pas dinsdag bellen op dag 4, joepieeee… Gelukkig stelde mijn beste vriendin me gerust. Dit komt nog voor en dan is wat later starten geen ramp, als je maar niet blindelings, zonder echo, begint spuiten want dit mag echt niet. Oef! Dan maar weer wat extra geduld oefenen. Daar zijn we intussen een pro in geworden.

Waar we ook een pro in geworden zijn is op kraambezoek gaan. Maart is hier echt babyboom. De vriendenkring werd deze maand al zo’n 4 keer uitgebreidt. Mijn portemonnee kan dit niet aan, haha. Hoewel dit allemaal heel erg fijn nieuws is en ik verliefd wordt op al die babytjes, bloedt mijn eigen hart weer wat meer. Zucht… 30 maart was de uitgerekende datum van ons eerste kindje. Het zou 1 jaar geworden zijn. Die data zitten vast in mijn lijf. Het blijven hoofdstukken uit mijn leven. Ik wil dit ook niet vergeten. Onze hoop is nu gericht op Menopur. Mag het nu echt eens bijna onze toer zijn a.u.b.? Ik voel me nu al de eeuwige kraambezoekster…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s