Geen categorie

Kak dus…

Krijg ik even het medium om te vloeken. Ja echt vloeken, daar heb ik nu eens ontzettend veel zin in. Lelijke woorden strooien en eens goed roepen. Figuurlijk dan, want ik doe het niet echt. In mijn hoofd passeert heel de resem aan scheld- en vloekwoorden. Ik durf het bijna niet meer te zeggen. Ik kreeg opnieuw slecht nieuws tijdens mijn hysteroscopie…

Maandag moesten we naar Jette. Om 4u50 liep de wekker af, veel te vroeg voor een maandag als je het mij vraagt. Jette ligt niet bij de deur en file is al helemaal not done als we er op tijd willen geraken. Vorige keer kregen we nog de opmerking dat we mooi op tijd waren om van zo ver te komen, dat ze dit van mensen die dichter wonen niet altijd kunnen zeggen. Punctueel als ik ben, wou ik het die dag niet anders. Om 8u stond het onderzoek op de planning maar ze zeiden dat ik er zeker wat voor tijd moest zijn. Het inschrijven kan wat tijd vergen als er al heel wat mensen voor je zijn. We waren er mooi een uurtje op voorhand. Na de inschrijving was het nog een halfuurtje wachten tot het onderzoek. De wachtzaal liep al snel vol. Allemaal koppels met kinderwens die er zaten voor eicelpuncties, spermastalen, donatie, hysteroscopie, etc… Tijdens het wachten vraag je je af welk traject deze koppels moeten doorstaan. Ik werd al bang toen ik mijn volgnummer nog steeds niet op het scherm zag komen, het was immers nog tien minuten voor acht uur. Om vijf voor acht kwam mijn nummer er eindelijk op. Mooi op tijd.

Mijn hart bonkte wat in mijn keel. Ik had ’s morgens nog op het DVO forum ervaringen gevraagd van hoe dit onderzoek verloopt. Velen zeiden dat het erg pijnlijk en onaangenaam is. Dat ik best op voorhand pijnstilling nam. Ik had 2 pillen Diclofenac Retard genomen met twee uur tussen. Eentje bij het opstaan en eentje toen we toekwamen in Jette. Aan de zenuwachtigheid hielp het niets jammer genoeg. Ik vergat mijn vriend zelfs een kus te geven toen ik mij moest gaan verkleden in mijn operatieschortje. De verpleegkundige kwam me halen. Ze vroeg wanneer ik laatst mijn maandstonden had. Ik was zo nerveus dat ik het niet meer wist! Ze begreep het gelukkig. Ik zei vorige week ergens.

De zaal waar het onderzoek plaatsvond voelde fris tot zelfs wat koud aan. Na de warmte van de afgelopen dagen deed dit wel ergens deugd. Toen ik mijn benen in de steunen legde vroegen ze of ik een deken wou. Ik hoefde geen, ik kreeg het liever koud zodat ik me daarop kon focussen dan op de pijn die kon komen. Ze stelden mij ontzettend gerust. Wat een lieve mensen daar. De arts die de hysteroscopie ging doen kwam uitleg geven. Hij begon in het Engels uit te leggen wat ik kon verwachten en dat ze een bioptie gingen nemen. Ik antwoordde hem in het Nederlands. Door de zenuwachtigheid maakte ik de klik niet dat ik in het Engels moest spreken. Gelukkig begreep hij mijn eerste antwoorden en maakte ik dan vlug de switch naar het Engels. Een studente gynaecologie kwam vragen of ze een stukje van het biopt mochten gebruiken voor wetenschappelijk onderzoek. Ik zou dan enkel schriftelijk toestemming moeten geven na het onderzoek. Natuurlijk mochten ze dat. Hoe meer geweten is over fertiliteitsproblemen, hoe minder mensen misschien deze hel moeten doorstaan!

Ik concentreerde me op mijn ademhaling. Ik deed de yoga buik-borst ademhaling. Sinds kort ben ik weer met yoga begonnen. Het doet me deugd, ik vind er rust in. Hoe ik daar lag op de onderzoekstafel deed me ook aan een yogapose denken… De arts begon mijn baarmoeder met water vullen en vroeg of het ging. Wat een ongelofelijk vervelend gevoel was me dat zeg! Gelukkig niet pijnlijk. Intussen kon ik volgen op het scherm. In het begin kon ik er niet veel uit maken, maar toen hij eenmaal met het cameraatje in mijn baarmoeder zat herkende ik het. Het miskraamrestweefsel werd bevestigd. Links zag je een grijze watachtige massa zitten. Ze namen een foto. Wat ik niet had verwacht was dat er nog een duidelijk stuk septum zat ook. Hij vroeg wanneer ik laatst mijn maandstonden had. Ik zei vorige week. Hij riep “Last week?!” Ik antwoordde dat ik ze maar 1 dag had en dan nog 1 dag erg weinig, niet zoals mijn normale maandstonden. Dit was dus geen menstruatie. Alle weefsel zat er nog. Mijn lichaam stoot momenteel niets zelf af… Ze namen van het septum ook een foto en hij stopte het onderzoek onmiddellijk. Hij nam zelfs geen bioptie nu. Ik moest terug recht gaan zitten op de tafel en hij legde uit waarom. Tijdens zijn uitleg kwamen de waterlanders terug. Opnieuw zouden ze me moeten opereren aan dit septum. Opnieuw zou dit de oorzaak van mijn vierde miskraam geweest zijn. Opnieuw moeten ze snijden in mijn baarmoeder. Kak dus! Ik kan het niet beter omschrijven. Dit wou ik dus niet horen…

De arts beloofde goed voor me te zorgen. Hij begreep mijn verdriet. Hij zei dat ik op de goede plek was nu en dat ze zo veel mogelijk van dit (rot)septum gingen proberen weg te halen. Het miskraamweefsel zal vlot weg te nemen zijn, het septum blijft “tricky” om het met zijn term te zeggen. Ze mogen niet te ver snijden anders kunnen ze mijn baarmoeder perforeren en dan is het helemaal gedaan. Maar opnieuw verzekerde hij me dat ik er in goede handen was, dat zij de juiste plaats waren. Hij noteerde 2 namen van artsen op mijn operatiepapieren en zei nog dat het per arts wat kon verschillen hoe ze de ingreep aanpakten en dat het ook afhankelijk was van hoe het tijdens de ingreep zelf verloopt. Maandag 30 juli, volgende week al, wordt ik dus opnieuw onder volledige verdoving gebracht. De vijfde keer in 2,5 jaar. Ik die zei dat ik als kind nog nooit geopereerd werd krijg nu precies alles ingehaald. Te vergelijken toen ik zei dat ik nog nooit mijn fiets gepikt was geweest. Die week verdween mijn eerste fiets, en er zouden er nog twee volgen. Ik stop met jinxen in het vervolg…

Ik mocht terug rechtstaan. Het onderzoek was totaal niet pijnlijk gelukkig, enkel een heel vervelend gevoel. Tijdens het rechtstaan liep alle water in een slag uit mij. Precies of ik in mijn broek deed. Ik verschoot er enorm van na het slechte nieuws die ik eerst kreeg. Maar ze stelden me vlug gerust dat het normaal was, dat dit gewoon het water was die ze vooraf ingebracht hadden. Een netbroekje met maandverband deden ze me vlug aan. Achja, water vanboven en water langsonder, op dat beetje komt het niet meer…

Voor de planning van de operatie moesten we nog langs de vroedvrouw, verpleegkundige en anesthesist passeren. Onze voormiddag was weer gevuld. Wat een “fabriek” is het daar ook! Maar gelukkig wel met vriendelijke mensen. Ik moest een vragenlijst invullen en mijn parameters werden genomen. Daarna konden we naar huis. Een beetje verslagen voelde ik me weer. De hele namiddag nog krampen gehad ook, maar dit hadden ze me gezegd. Dit kwam door het opvullen en uitzetten van mijn baarmoeder met het water. Ik was ook wat misselijk en draaierig die namiddag. Twee pillen Diclofenac Retard kort na elkaar, vroeg opstaan en heet weer zal geen zo’n goeie combi geweest zijn. Rusten en vroeg naar bed dus die avond.

Mijn vriend was nu toch overtuigd tevreden dat we naar Jette zijn geweest. Aanvankelijk vond hij dat ze daar niet meer voorstelden dan in het UZ Leuven. Tegelijk was hij misnoegd waarom ze dit in Leuven niet hebben gedaan, dat ze daar zeiden tijdens de 3d-echo dat de operatie goed gelukt was en dat het septum er niet meer zat buiten het stukje die niet meer mocht o.w.v. perforatiegevaar. Ook ik had die vragen. Ik had nochtans gevraagd of een hysteroscopie zinvol was. Weer werd ik als patiënt bevestigd dat je veel zelf in handen hebt, dat je mondig moet zijn en dat je véél moet aandringen voor ze een volgende stap willen ondernemen. Mijn vertrouwen ligt nu in Jette. Een volgende poging om zwanger te worden zal weer dezelfde verwachtingen geven als onze laatste keer. Dit is onze derde zomervakantie op rij die we moeten inzetten na een operatie! En dan neem je pauze en dan probeer je er niet mee bezig te zijn… Zeg het me alstublieft niet meer want ik begin er opstandig van te worden! Zal het dan eindelijk mogen lukken na deze operatie? Mogen wij dan eindelijk eens een kindje verwelkomen of krijgen we opnieuw een djoef in ons gezicht?

14 gedachten over “Kak dus…”

  1. Lieve dochter en schoonzoon, wij steunen jullie opnieuw in dit moeilijk parcours, ook wij hebben er geen ‘juiste’ woorden voor alleen dat we jullie beiden zeer graag zien, steunen, er zijn voor jullie, we blijven mee hopen naar dat zo lang verwacht kindje dat dit er voor jullie beiden mag komen. Heel veel sterkte en moed en een dikke knuffel xxx

    Liked by 1 persoon

  2. Dag Charlotte, terug traantjes in de ogen na het lezen van u bezoek aan Jette, inderdaad niet leuk al die tegenslagen , hopelijk keert het vlug vr jullie, ik blijf duimen met jullie😘🤞🤞

    Like

  3. Lieve lieve Lotje en Anton!
    Wat zen kak-en tevens zo intens en mooi geschreven-verhaal is dit!
    Ook wij duimen nog steeds mee!!! Kaarsje extra vr jou/jullie op maandag!
    Maar remember: dont you worry chips..see heavens got a plan for you!! Ik hoorde het deze week tijdens het werk en dacht aan jou!
    🤞🏻🤞🏻🤞🏻🤞🏻
    Ik geloof in jullie weg: ALLES komt goed!!! Veel liefs,
    Sofiefruit

    Liked by 1 persoon

  4. Oh! Automatische woordcorrectie is ook een klein kaksje!!
    Zen=een en Chips=child natuurlijk!
    🙄😅

    ❤️❤️❤️

    Like

  5. Charlotte en Anton, zo kak dat de miserie blijft!! Terecht dat je eens zwaar begint te vloeken. Hopelijk wordt het maandag een laatste operatie!! We blijven duimen voor jullie geluk!

    Like

  6. Hey Lotte en Anton,
    Wat een lijdensweg 😔! Als patient moet je enorm mondig zijn tegenwoordig, anders gebeurd er niks of weinig.
    Goed dat jullie nu geholpen worden in Jette, die mensen weten echt waarmee ze bezig zijn. Daar verrichten ze echt wonderen, wellicht ook jullie wonder! Ongelofelijk dat dit al de 3de zomer is, het duurt allemaal veel te lang é. Maar eenmaal je op de juiste plek bent, nu gaat er ten minste iets gedaan kunnen worden!
    We zijn er voor jullie! Voor om het even wat. We wensen jullie veel succes voor maandag!
    Dikke zoenen van
    Frutn, Eveliene, Florence en Honorine xxx

    Liked by 1 persoon

  7. Dank u Karoline ♡! Er zit niks anders op dan dit ook weer ondergaan. Hopelijk wel met goede resultaten hierna 🤞🏻!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s